زیبا نیست؟

   ۳۲ : ۱۵   

گفت آی ابليس! چه داری که از خاکساران نه‌ای؟

   ۳ : ۱۱۱   

آتشی خواهد فروزد شعله‌ور

که شکيب زيبا است

هر جانی چشنده‌ی مرگ است

   ۹۹   

با نام يزدان مهرورز مهربان

چون زمين لرزيدنش را لرزيد

و زمين سنگينی‌هايش را بيرون افکند

و آدمی گفت «چه‌اش است؟»

آن‌روز کارآگهی‌هاش باز-می‌گويد

همان‌ها را که خدايت به-گوشش-خواند

آن‌روز مردم پاره‌پاره بازآيند تا کارهاشان را بنمايندشان

که هر کس هم‌سنگ گردی خوبی کند می‌بيندش

و هر کس هم‌سنگ گردی بدی کند می‌بيندش

   ۱ : ۱۰۰   

سوگند تيزگذران سوزان‌دم را

   ۶ : ۲۲   

و همان دمی که آينده است، گمان درش نيست و همان يزدان هر که را در گورها است بخيزاند

   ۳۹ : ۴۱   

واز نشانه‌هاش اين که هم تو بينی زمين افتاده است تا آن‌دم‌که برش آب فرو ريختيم جنبش گرفت و باليد هم آن‌که زنده‌اش کرد زنده‌کن مرده‌ها است هم او بر هر چيز توانا است

   ۳ : ۹۶   

بخوان و خدايت گشاده‌دست‌ترين است

   ۱ : ۹۵   

انجير را سوگند و زيتون را

   ۴ : ۲۱   

گفت خدای من گفتار را در آسمان و زمين می‌داند و او شنوای دانا است

   ۴۰ : ۱۶   

هم‌که گفتارمان به چيزی، آن‌دم که خواهيمش، اين که شو تا شود.

   ۱ : ۶   

ستايش يزدان را آن‌که آسمان‌ها بيافريد و زمين و تاريکی‌ها نهاد و روشنی...

   ۶ - ۵ : ۷۱   

گفت خدای من! هم من مردمم را روز و شب خواندم و خواندنم جز گريزی نيفزودشان.

   ۶۵ : ۴۳   

هم يزدان خدای من است و خدايتان، تا بپرستيدش. اين شاه‌راهی است کشيده.

   ۷ : ۲   

يزدان بر دل‌هاشان و بر شنفتشان ببست و بر ديده‌هاشان پرده‌ای [است] و رنجی سترگ دارند

   ۲۵ ـ ۲۲ : ۷۰   

مگر نمازگران◊  آن كسان كه بر نمازشان پای‌دار اند ◊ و در داشته‌هاشان بهری دانسته است ◊ پرسنده و كوته‌دست را ◊